FourFourTwo - Haziran 2006
"Türkiye'nin 2002 Dünya Kupası macerasında Senegal'e attığı altın gol ve Roberto Carlos'u bakkala göndermesiyle kupanın adı en sık tekrarlanan isimlerinden biriydi İlhan Mansız...

Ne yiğitler adlarını duyuramadan göç ettiler bu meydandan. Ne 'olamamış', 'başaramamış'ların hikayelerini dinledik. Futbol herkese o 'yırtma' şansını vermez. Çoğu zaman birçok futbolcu 'iyi kullanacakları şansı' bir türlü bulamaz. İlhan Mansız'ın kariyeri çoğunun pes ettiği bir dönemde başladı. Almanya'da başlayan profesyonel futbol kariyerinde Türkiye'ye gelişlerde hep sorunlar yaşandı, kültür şokları nedeniyle geri dönüşler kariyeri hep geriye götürdü. Ama Mansız yırtmayı başardı ve 2002 Dünya Kupası kadrosuna girdi. Ama bu kez futbolun -en azından- bu konuda hiç cömert olmadığının bilincindeydi. Dünya Kupası fırsatı en kral futbolcunun kapısını bile üç bilemedin dört kez çalıyordu. İlhan 27 yaşındaydı ve büyük ihtimalle bu büyük sahnedeki tek gösterisini sergileyecekti. Ve gösterinin sonunda İlhan Mansız sahneyi alkışlar arasında terketti. Dünya Kupası'nın unutulmaz hikayelerinden birinin baş aktörü olmuştu.

Kariyeriniz bir 'Geç buldum, çabuk kaybettim' hikayesi. 2002 Dünya Kupası'na giderken de 27 yaşına basmak üzereydiniz. İlk ve son kupanız olma ihtimali vardı?

Giderken bu kupanın ilk ve son olacağı düşüncesi yoktu. Türkiye 48 yıl sonra bir kupaya katılıyordu. Haliyle o anın tadını çıkarmaya çalışıyorsunuz.

İlk 11'de yer alma mücadeleniz vardı?

Tabii ki ben oraya ilk 11'de oynayabilme düşüncesiyle gittim. Elemelerde son maçta Hakan Şükür'le birlikte iyi bir ikili oluşturmuştuk. Hazırlık maçlarında da ikimiz birlikte yanyana oynarken başarılı maçlar çıkardığımız için o ümidi taşıyordum. Ama kupada beklediğimden daha az fırsat yakaladım. Dakika olarak az oynamama rağmen yıldızımın parladığı bir dönem oldu.

Sanki oynayabilmeniz için Hakan Şükür'ün milli takımda bir kenara itilmesi gibi bir hava oluşmuştu. Bundan rahatsız oldunuz mu?

Hakan Şükür'ün Türk futboluna kazandırmış olduğu başarıları saymaya gerek yok. Zaten onu kesmekten çok, onunla birlikte çift forvet olarak oynayarak daha başarılı olabileceğimiz inancı içindeydim. Gerçi geçmişte kalmış bu maçlar için konuşmak çok saçma olur ama günümüz futbolundaki savunma kurguları içinde tek forvetin işinin çok zor olduğunu düşünüyorum. Beşiktaş'ta da iki buçuk yıl tek forvet oynadım. Bu husustaki sıkıntımı o zaman da dile getiriyordum.

Gelelim Senegal maçına. Oyuna girerken neler hissediyordunuz?

Önceki maçlarda da kenardan gelmiştim. O karşılaşmalarda beklenen patlamayı yapamamıştım ama Senegal karşısında oyuna girerken bir şeyler hissettim. Shaya girdiğimde Yıldıray'a gol atacağıma inandığımı söyledim. Normal süre içinde de gole yaklaştığım anlar oldu, üst ağlara giden bir topum vardı. Uzatmalarda da tarihe geçen o altın golü atmayı başardım.

"Roberto Carlos'a attığım çalımın keyfini dönüşte yaşamaya başladım."